Jord in mexico

Vorige maand hebben we een interview gegeven voor de krant. Deze vind je hier.

Het is alweer lange tijd geleden. Ik ben ondertussen op vakantie geweest, dus dat als geldige reden, ga ik snel verder.

Samen met Alejandro (neef van Cesar mijn baas) hebben we een auto gehuurd. Aangezien alles niet volgens afspraak ging (logisch) werden we opgescheept uiteindelijk met een nieuwe auto voor de prijs van een barrel. Nou dat was dus goed nieuws, want dat zou betekenen dat we een auto krijgen in prima staat met airco, woohoo. Airco heb je wel nodig als je naar het zuiden gaat want daar is het gemiddeld 35 graden.

We vertrokken vroeg vanuit D.F. in de richting Acapulco. Onderweg dronken we wat.

Genoten we van het uitzicht.

En verbaasde mezelf over hoe geavanceerd het taxivervoer in Oaxaca geregeld is.

Aangekomen bij het eerste strand tegen de avond. (we hadden behoorlijke tijd gereden, nou ja, we, Alejandro. Ik rijd niet in dit land, stelletje gekken hiero). Het eerste strand was bij Playa Ventura, erg mooi, erg stil. Goed voor het eerste nachtje.

Tot mijn grote verbazing ontdekte ik dat de maan hier naar beneden hangt, wat ik tevergeefs op de gevoelige plaat heb proberen vast te leggen. (Je ziet em wel, maar let vooral niet op mijn vinger).

En het echte kampeerwerk kon beginnen.

Onze volgende rit leidde ons naar Mazunte (ook in Oaxaca) alwaar we het nieuwjaarsfeest gingen vieren.

Oaxaca, waar zelfs de dieren de borden schijnen te begrijpen.

In Chacahua was onze volgende stop. Hier Alejandro al eens geweest, en zo herkende een van de plaatselijke vissers hem ook. We gingen lekker bij hem en zijn familie drinken (in een restaurant) en vertellen over Nederland. We spraken af om over een paar dagen terug te komen en een grote vis bij hem te bestellen, en op hun beurt beloofden ze dat ze dan een fles echte Mezcal van de Nanche plant voor ons hadden. Ze wilden allemaal wel eens een blonde jongen aan de Mezcal zien.

Hier kwam de plaatselijke bevolking de hele tijd langs op het strand met zelfgemaakt eten, zoals pescadillas, quesadillas, blabladillas maar ook een hoopje in palmbladeren gewikkeld tortilla deeg, met mosselen erin. Heerlijk, vooral omdat het geen drol kostte allemaal. Dus de Nederlander die ik ben, maakte ik hier graag gebruik van. So wie so was het een reg goedkoop oord, want we hoefden niet voor onze campingplaats te betalen, alleen af en toe wat eten bij de “camping”baas wat ook geen drol kosste eigenlijk. Maar dan had je ook ongeveer niks, de douche was de plee met een bak water ernaast. En de plee was… Nou ja.

Mooi meegenomen is het dat Sonja (mijn moeder) erg van tequila scheen te houden, zodoende hield ik aan haar trip door Mexico mooi een fes goede tequila over. Hier is wat Alejandro erover te zeggen had.

Wat ik een mooi gegeven vond was dat de huizen allemaal een opening hebben voor de vrouwen om de vis schoon te maken. Op die manieer staan ze binnen, maar blijft alle vis rotzooi toch buiten.

Toen we weer wilden vertrekken uit dit oord, kwamen we erachter dat de band leeg was gelopen. Gelukkig, want deze mooie nieuwe bolide bleek steeds meer mankementen te vertonen. Naast een lekke band, wilde hij ook nog wel eens plots uitvallen. Zeg maar dat de auto gewoon niks meer doet. Geen gas wilt geven etc. Ja dat is het mooie aan moderne autos, het is geen mechanisch probleem meer, maar een computer probleem. Dit doet mijn haat jegens computers geen goed.Afin, op naar een knakker die de band kon repareren, want het bleek om een kapot ventiel te gaan. Een ventiel verwisselen doen ze hier toch iets anders dan in Nederland, zoveel mogelijk met de hand en wat lijm. Let je op Bart?????

In Acapulco aangekomen bleken we een best aardig hotel te hebben geboekt. Nou vind ik kamperen toch leuker, maar ja, ze hadden dan wel weer een zwembad, aangezien het strand overladen was meet mensen.

We waren hier niet alleen, de hele familie van Cesar en Alejandro was meegekomen. Dus we waren er met: Cesar, Alejandro, Alejandro’s vriendin, broer van Cesar, zijn vriendin, ouders van Cesar, moeder van Alejandro, moeder van de vriendin van de broer van Cesar, dochter van een dochter van de moeder van de vriendin van de vroer van Cesar, daar ook weer een neef van, kind van Cesar en kind van de vroer van Cesar… Jess ze weten hier hoe je familie maakt.

De creativiteit waarmee de Acapulcist op de namen voor restaurants komt, is ongekent.

Ik ben er nog steeds niet achter wat men daar nou verkoopt. Wel zijn we naar de Hooters gegaan, de plek waar de man aan zijn trekken komt. Schaars geklede vrouwen, die al rolschaatsend de aandacht van de man trekt door bier te brengen, en kippenvleugels aan te bieden. Mooi spul, er zijn verscheidene pittig qualificaties, van hot tot tchernobyl, maar de allerheetste was de macho. Deze is ondergedompeld in twee van de heetste soorten chili sausen en er vervolgens nog overheen gedropen. Macho, zo is dat, en niet minder, we hadden er dus maar wat besteld. Ik was de eerste die de lul was, nam een hap en ging dood. Toen Alejandro, nam een hap en ging ook dood. Cesaar zei, pussies, zo doe je dat, en vervolgens verorberde hij de hele vleugel in een keer. Dat liet ik niet op me zitten, na 20 minuten toen de ergste pijn al wat was gaan zinken, verorberde ik in recordtijd de rest van mijn vleugel. Ik ging 3 keer dood. Na een uurtje lagen er nog steeds 2 vleugels te pronken door onaangetast te zijn, dus ik besloot dat het best grappig zou zijn als ik er dan nog maar een zou nemen, Cesar hielp met de andere. Zelden ben ik zo dood geweest.

Nieuwe week nieuwe update.

Nu een week geleden was het kerstfeestje bij TheCityLovesYou, wat niet meer betekende dan de bewaker van het gebouw omkopen met wat whisky zodat wij na sluitingstijd konden eten en drinken. Dus dat deden we naar hartenlust.

Now a week ago there was a chrismas party at TheCityLovesYou, so that meant nothing more than getting the guard to let us stay by giving him some whisky. So we ate and drank a lot.

En er was tijd om een potje te stoelendansen. And there was time to do some chairdancing.

En andere onzin. And other bullshit.

De dag erna heb ik een feestje gehad bij Cesar thuis. Bleek om een kerstdiner te gaan met de familie.

Donderdag 25 dec.

Vandaag heb ik de hele dag met Gerard en Sonja terrasjes bezocht en bier en wijn gedronken in Condessa. Zo mag een kerst van mij wel zijn.

Today I visited different kinds of terrasses with my parents to drink beer and whine in Condessa. That is a nice chrismas day for me.

Vrijdag 26 dec.

Eindelijk is het dan zover. Ik ga eindelijk wat echte piramides bekijken in Teotihuacan. Met Cesar, zijn vriendin Brenda, Gerard en Sonja, Alejandro en zijn moeder zijn we met de bus naar deze historische plaats gegaan. Deze stad staat bekend om zijn twee piramides, de zon en de maan piramide. Deze zijn erg indrukwekkend gebouwd want niet alleen is de zonpiramide een van de grotere op aarde (geloof dat alleen 1 in egypte groter is) maar het is ook allemaal volgens bepaalde graden gebouwd die precies met sterrenbeelden etc liggen (Voor de precieze dingen kijk maar bij wiki) en dat begon allemaal 150 jaar voor het jaar 0.

Finally, i am going to see the piramides in Teotihuacan. With Cesar, his girlfriend, mon and dad, Alejandro and his mom we took the bus to this historical place. This city is known for its two pyramids, the sun and the moon one. These are very impressive because not only is the sun pyramid one of the biggest on earth, but also because of the preciseness of how its build. The buildings are precisely lined with some stars etc, but for the details you should look at the wiki. And that for a city that began 150 years before Christ.

De heenweg was al een feestje. On the way the party began.

Er kwamen muzikanten binnen die een aantal nummers voor ons deden, maar het leek erg op dat ze zongen verrek hey.

We hadden ook allemaal mooie hoedjes tegen de zon gekocht. We all bought nice hats to protect us from the sun.

Hierna zijn we naar Alejandro gegaan om nog wat na te drinken. Hier hebben ze mij ook het powerchila uitgelegd. Houd in dat je een flesje bier binnen drie seconden leegkrijgt. Bij mij had het voornamelijk het gevolg dat ik onder het bier kwam te zitten…

After this we went to Alejandro to drink some beers. They theached me how to do a powerchila, which is drinking abottle of beer in 3 seconds. But it mainly ended with a wet shirt with me.

Afgelopen weekend was er een feestje in Valle de Bravo. Het ging om de verjaardag van de zus van Miguel, die werd 15. Deze leeftijd is in Mexico een speciale leeftijd voor een meisje, want het betekend de eerste stap in het volwassen zijn. Het feest wat dan doorgaans wordt gegeven is dan ook een speciaal feest om wereld voor te stellen aan de jarige. Normaliter krijgt de jarige dame een zootje net aangeklede jongens met zich mee, maar de dame in kwestie (Julieta) had hier geen behoefte aan. De jongemannen die haar dan begeleiden heten hier de chambelan en zijn in speciale uniformen gestoken.

This weekend there was a big party in Valle de Bravo. It was about the birthday of Miguels sister Julieta who became 15. Now, this is a very special age in Mexico for a girl, because it means her first steps in becoming an adult. The party that is being given isn’t just any party, it is a party for the world to introduce the birthday girl to the world of adulthood. There are also a bunch of guys who accompanie the girl and make her day, but the girl in question didn’t want any of those boys. The guys would be dressed in special uniforms and are called Chambelan.

Natuurlijk moest iedereen in hun goede outfit gestoken zijn. Zelfs ik had een pantalon gehuurd…

Offcourse was everybody dressed in their good outfit. Even I rented a pantalon…

Als eerste was er de plechtigheid in de kerk, wat een uitstekende gelegenheid was om fotos te maken van een pratende priester… Zo bleek.

First there was the thing in the church what was an excelent situation for taking pictures of a priest talking… As I found out.

Hier is goed te zien dat de familie tot een best groot aantal gegroeid bleek, de laatste jaren.

Here you can see that the family grew pretty big last few years.

Dan volgde er een speech van een ouder familielid over de jarige jop en natuurlijk de ouders en broers. En een of ander stinkjoch dat de gehele avond probeerde de aandacht op zich te eisen door over het podium rond te springen.

Then there was a speech from an older familymember about the birthday girl and offcourse the parents and brothers. Yeah and some annoying kid trying to get attention the whole night.

Hierna volgde het dansen, eerst met papa, de broers de ooms en de neven. In totaal zo een man of 20 (gok ik) die met de jarige mochten dansen. Een beetje beschamend voor mij was dat ik uiteindelijk ook opgeroepen werd om te dansen met haar terwijl zon 300 man zaten te kijken (werd mij verteld). Ik zei nog nee, maar de oudste oom kwam mij uit mijn stoel trekken en duwde mij het podium op. Na het nodige zeggen dat ik niet kon dansen, huppelde ik maar een beetje met Julieta mee in haar oor fluisterend (wat ik ook al niet kan) dat zij mij maar moest leiden omdat ik er anders een zootje van zou maken.

After this was the dancing, first with the dad, then the brothers, then the uncles and finally the nephews. In total there were some 20 man (I guess) who were taking turns on dancing with the birthday girl. Pretty embarrasing thing was that eventually i was called to dance with the Julieta while there were some 300 man looking at the stage. I tried to say no, but the oldest uncle pretty much forced me to dance, because he came and took me out of my chair and pushed me on the stage. After saying a couple of times i couldn’t dance (and i really really couldn’t) i kinda swirled my way with the girl saying in her ear that i couldn’t dance and if she could lead me because else i would make a mess.

Hierna werd het tijd om te drinken en te dansen. Then it was time to drink and dance.

En op het einde natuurlijk tijd om met de pinche guerito op de foto te gaan. And at the end offcourse time to take a picture with pinche guerito.

En hierna werd het tijd om naar huis te gaan. Want daar waren nog 11 kratten bier om leeg te krijgen. Dat kwam goed uit, want op dit feest was alleen maar Tequila en nog een drank te krijgen (waar ik me uiteraard ook uitstekend mee heb vermaakt, daar niet van. Maar ik prefereer toch gewoon bier).

After that, it was time to go home, because there were another 11 boxes of beer that needed to be finished. This was a good thing because i needed a regular beer after all the Tequila and some other booze they had at the party (not that i didn’t like that, but i just prefere a normal beer).

Toen het weer licht begon te worden werd het tijd om lekker chiles quiles te eten. When it became light it was time to eat some chiles quiles.

En na een paar uur werd de gitaar erbij gehaald en werd er volop gezongen, en ja daar hoort ook alcohol weer bij om de kater weg te werken. En natuurlijk sporten in de vorm van volleyballen om de alcohol eruit te zweten. Wij waren team Hangover.

And a few hours later the guitar was picked up and they song songs for hours. And yeas, here was some time to drink away the hang over. Offcourse there was some sporting involved like volleyball to sweat away the alcohol in the body. We were team Hangover.

Mooi weekend, vanavond feestje op werk. Gelukkig voel ik me topfit!!

Nice weekend, tonight party at work. Luckily I am in topshape after this weekend!!!

Oja, filmpje over het weekend…

Afgelopen week zijn Gerard en Sonja aangekomen in Mexico, mijn ouders, om ook een graantje mee te kunnen pikken van het heerlijke winterweer wat we hier mogen genieten.

Last week my parents, Gerard and Sonja, arrived in Mexico to be able to enjoy the nice winterweather here, instead of the cold weather back in the Netherlands.

Meer dan kroegen bezoeken en op de locale terrasjes de nodige bieren drinken hebben we niet gedaan. Oja natuurlijk ook nog de tacos en dergelijke naar binnen gewerkt.

More than visiting the bars and drinking the beers on the local tarrasses, we didn’t do. Right we also ate the neccesary tacos ofcourse.

We zijn overigens nog wel naar het antropologisch museum geweest, wat overigens een erg mooi museum is. De gehele geschiedenis van Mexico wordt hier uit de doeken gedaan, en dat is nogal wat. Om precies te zijn is de gehele geschiedenis hier in 24 zalen samengevat, waarbij je in elke zaal makkelijk een half uur kwijt bent als je niet uitkijkt (reken dus uit je winst als je op die manier alle zalen afgaat).

We also went to the antropological museum by the way, which is a really nice museum. The whole history of Mexico is being told here and that is something allright. It is actually 24 big rooms of history to be exact. And in every room you can loose yourself for like half an hour if you’re not carefull (or actually if you ARE carefull)

Maar tot onze grote geruststelling was er naast onze culturele queste ook nog de nodige alcoholische versnapering te bespeuren op het terras wederom.

But to our greatest reliefe, there were some alcoholic beverages besides our queste for cultural knowledge. On a terras again.

Sonja begint aan haar Tequila trip (haar eetse keer Tequila, maar met Clamato)

Sonja begins her Tequila trip (her first time Tequila, but with Clamato)

Hierboven zie je nog een knap staaltje mexicaanse macho patserigheid. De vier mannen klimmen naarboven en laten zich naar beneden glijden met een touw om hun lichaam, die lachzaam van de hoge toren afwikkeld. Tijdens dit speelt een van de mannen een fluit. En dit allemaal om te bewijzen dat je het durft…

Above you can see a nice piece of Mexican machoism. The four men climb up and let themselves swing down tied to a rope wich is wrapped around the long pole. While they circle through the air, one of the guys is playing a flute. All this to prove you’re a man…

Het is nu ook de tijd voor de Pinatas, je weet wel, poppen die je kei hard kapot mag slaan. In het geval wat ik zag was het geen pop echter, maar een soort ster, gevuld met snoep. Leuk voor de kinderen, het houdt ze rustig zal ik maar denken.

Now is the time for pinatas, those dolls wich you can hit at with a stick when you’re young. Only the ones i saw wasn’t with a doll but some sort of star, filled with candy. Really cool for the kids, keeps them calm i guess.

En als laatste nog een mooie afsluiting. Hoe men in Mexico voorkomt dat mensen in een groot gat recht voor de ingang van een winkelcentrum vallen.

Tuurlijk, gewoon een kartonnetje eroverheen.